آهی، محمد(1400). «محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد (شگردهای تقابلي حافظ با شاه محتسب)». متنپژوهي ادبي، تهران، ش 87، جلد 25، صص 274-296.
اسکندری، حسین(1386). «هویت فردی چگونه در ما شکل میگیرد؟(2): معمای یکپارچگی دربرابر چندپارچگی خود»، رشد آموزش مشاور مدرسه، تهران، ش 4، جلد 2، صص 51-48.
امامی، صابر(1387). «حافظ و هویت فرهنگی ایران»، پژوهش زبان و ادبيات فارسي، تهران، ش 13، جلد 8، صص 67-85.
ایمانیان، حسین(1394). «طعنۀ رندانه به حافظ شهر: بررسی ایهام در تخلص شعری حافظ شیراز»، مطالعات و تحقیقات ادبی، تهران، ش 18، جلد 7، صص 7-24.
برتنس، یوهانس ویلم(1383). مبانی نظریۀ ادبی، ترجمۀ محمدرضا ابوالقاسمی، تهران: ماهی.
جمادی، سیاوش(1394). انکار حضور دیگری: مقالات ادبی، تهران: ققنوس.
حافظ، خواجه شمسالدین محمد(1385). دیوان حافظ، بهتصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی، تهران: زوار.
حلاج، حسین بن منصور(1305ق). دیوان منصور حلاج، بمبئی: چاپخانۀ علوی.
دستغیب، عبدالعلی(1367). حافظشناخت، تهران: علم.
دشتی، علی(1380). نقشی از حافظ، چ دوم. تهران: اساطیر.
زرینکوب، عبدالحسین(1382). از کوچۀ رندان؛ دربارۀ زندگی و اندیشۀ حافظ، تهران: امیرکبیر.
ژیژک، اسلاوی و دیگران(1399). اخلاق ساد، ترجمۀ شهریار وقفیپور، تهران: سیب سرخ.
سودی بسنوی، محمد(1357). شرح سودى بر حافظ، ج1 و ج2، بهکوشش عصمت ستارزاده، ارومیه: انزلی.
شفیعی، فاطمه؛ واعظ، نهال(1399). «تقابل رند و محتسب در غزلیات حافظ براساس منطق دوگانۀ ساختگرایان»، دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی، ایلام، ش 34، جلد 3، صص 74-84.
عبداللهی، منیژه(1383). «صدای "دیگری" در دیوان حافظ»، سالنامۀ حافظپژوهی، شیراز، دفتر 7، صص 104-117.
فهندژ سعدی، سیدهمعصومه(1399). «تعریف و تبیین مفهوم هویت ملی و ایرانی از دیدگاه حافظ»، پژوهشنامۀ تاریخ، سیاست و رسانه، تهران، ش 4، جلد 3، صص 107-120.
کالویانف، رادوستین(1398). هگل، کوژو، لکان: دگردیسیهای دیالکتیک به همراه پنج نامۀ منتشرنشدۀ لکان به کوژو، ترجمۀ احسان کریمخانی، تهران: علمی و فرهنگی.
لواین، استیون زد(1395). لکان در قابی دیگر، ترجمۀ مهدی ملک، تهران: شَوَند.
محمدی، علی(1392). «پيوند ميان حافظ ايراني و آموزههاي نقد جديد غربي»، ادبيات پارسي معاصر، تهران، ش 3، جلد 3، صص 51-84.
مکارمی، حسن(1399). درسگفتارهایی پیرامون مبانی پایهای آموزههای ژاک لکان (جلد نخست)، تهران: نشانه.
موللی، کرامت(1383). مبانی روانکاوی فروید- لکان، تهران: نی.
وقفیپور، شهریار(1398). ایدۀ روانکاوی: مقدمهای بر ساختارهای روانی(رواننژندی، انحراف، روانپریشی)، تهران: سیب سرخ.
هومن، محمود(1317). حافظ چه میگوید؟، تهران: شرکت کتابفروشی ادب.
References
Abdollahi, Manijeh. (2004). The Voice of the “Other” in the Divan of Hafez. Annual Journal of Hafez Studies. Shiraz. Vol. 7. pp. 104–117.
Ahi, Mohammad. (2021). The Mohtaseb Became a Sheikh and Forgot His Own Immorality (Hafez’s Strategies of Opposition against the King-Mohtaseb). Literary Text Studies. Vol. 25. No. 87. pp. 274–296.
Bertens, Johannes Willem. (2004). Literary Theory: The Basics. Translated by Mohammadreza Abolghasemi. Tehran: Mahi.
Dastgheib, Abdolali. (1988). Hafez-Shenakht. Tehran: Elm.
Dashti, Ali. (2001). A Portrait of Hafez. 2nd ed. Tehran: Asatir.
Emami, Saber. (2008). Hafez and the Cultural Identity of Iran. Journal of Persian Language and Literature Research. Vol. 8. No. 13.pp. 67–85.
Emaniyan, Hossein. (2015). The Clever Satirical Allusion to Hafez of Shiraz: A Study of Ambiguity in Hafez’s Poetic Pen Name. Literary Studies and Research. Vol. 7. No. 18. pp. 7–24.
Eskandari, Hossein. (2007). How Is Individual Identity Formed in Us? (2): The Puzzle of Self-Integration versus Self-Fragmentation. Growth of School Counselor Education .Vol.2. No.4, , pp. 48–51.
Fehandazh Saadi, Seyedeh Masoumeh. (2020). Defining and Explaining the Concept of National and Iranian Identity from Hafez’s Perspective. Journal of History, Politics and Media Studies. Vol. 3. No. 4. pp. 107–120.
Hafez, Khwaje Shams al-Din Mohammad. (2006). Divan of Hafez. Edited by Qasim Ghani and Mohammad Qazvini. Tehran: Zavvar.
Hallaj, Hossein ibn Mansur. (1926). Divan of Mansur Hallaj. Bumbai: Alavi Printing House.
Hooman, Mahmoud. (1938). What Does Hafez Say? Tehran: Adab Bookstore Company.
Jamadi, Siavash. (2015). Denial of the Presence of the Other: Literary Essays. Tehran: Qoqnoos.
Kaloyanov, Radostin. (2019). Hegel, Kojève, Lacan: Transformations of Dialectics with Five Unpublished Letters from Lacan to Kojève. Translated by Ehsan Karimkhani. Tehran: Elmi va Farhangi.
Makaremi, Hassan. (2020). Lectures on the Fundamental Principles of Jacques Lacan’s Teachings (Vol. 1). Tehran: Neshaneh.
Mohammadi, Ali. (2013). The Connection between Iranian Hafez and the Principles of Modern Western Criticism. Contemporary Persian Literature. Vol. 3. No. 3. pp. 51–84.
Moulali, Karamat. (2004). The Foundations of Freudian-Lacanian Psychoanalysis. Tehran: Ney.
Levine, Steven Z. (2016). Lacan in Another Frame. Translated by Mehdi Malek. Tehran: Shavand.
Sudi Bosnevi, Mohammad. (1978). Sudi’s Commentary on Hafez. Vols. 1 & 2. Prepared by Esmat Setarzadeh. Urmia: Anzali.
Shafiei, Fatemeh; Vaezz, Nahal. (2020). The Opposition between the Rend and the Mohtaseb in Hafez’s Ghazals Based on the Binary Logic of Structuralists. New Achievements in Humanities Studies. Vol. 3. No. 34. pp. 74–84.
Vaghfipur, Shahriar. (2019). The Idea of Psychoanalysis: An Introduction to Psychic Structures (Neurosis, Perversion, Psychosis). Tehran: Sib-e Sorkh.
Zarrinkoub, Abdolhossein. (2003). From the Alley of Rindān. Tehran: Amirkabir.
Žižek, Slavoj et al. (2020). The Ethics of the Marquis de Sade. Translated by Shahriar Vaghfipur. Tehran: Sib-e Sorkh.
